فصل أول در باب قضية واقسام وأنواع آن است . فصل دوم در باب مسائل مختلف قضية واقسام آن است ، از قبيل مباحث سور ، حصر ، اهمال ، تقسيمات قضية به شخصية ، محصوره ، مهمله ، حقيقية ، ذهنية ، خارجيه وتحقيق در باب محصورات كه به تفصيل وبا طرح ونقد نظرات مورد بحث واقع شده است . فصل سوم در بيان عدول وتحصيل است كه مباحث مختلف متعلق به آنها به تفصيل مورد بحث ونقد واقع شده است . فصل چهارم در باب جهات قضايا ومناسبات ومباينات آنهاست . در اين فصل مباحث مختلف قضايا به لحاظ « جهت » واقسام قضاياى موجههء بسيط ومركب ونيز اقسام قضاياى مركب از حمليه وشرطية وجهات آنها با نقل ونقد نظرات به تفصيل بيان شده است . فصل پنجم در باب تناقض است وشهرزورى در اين فصل نيز مباحث مختلف متعلق به تناقض را در قضايا با نقل ونقد نظرات به تفصيل بيان كرده است . فصل ششم در باب عكس مستوى است . وى در اين فصل نيز با نقل ونقد آراء به تفصيل در باب عكس قضاياى موجهه وحمليه وشرطية بحث كرده است . فصل هفتم در باب عكس نقيض است . شهرزورى در اين فصل نيز به صورت استدلالي وبه تفصيل ضمن نقل ونقد آراء ، عكس نقيض قضايا را تبيين كرده ودر پايان فصل ، تلازم قضاياى شرطية متصل ومنفصل را به تفصيل تحت عنوان « تكملة في تلازم المتصلات والمنفصلات » به صورت استدلالي تبيين كرده است . فصل هشتم در باب قياس وأنواع آن است . شهرزورى به تفصيل با نقل نظر أرسطو وابن سينا وديگران در باب تعريف قياس واشكال أربعة وقرائن وضروب منتج ، مستدل ، بحث كرده است . از نكات قابل ذكر آن است كه در ذيل بحث از ضروب منتج شكل چهارم كه بعد از ابن سينا استخراج شده ، مىگويد : با